خیابان جمهوری...روز سومیکی از مرکزی ترین نقاط شهر تهران.آرام از تردد حمل و نقل و ازدحام درهم و برهم هر روزه.التهاب در میان جماعت سرخ و زرد پوش نبض زمان را نشانه گرفته. خستگی و کلافگی در چشمانشان موج می زند؛ اما همچنان در تکاپو هستند. شب بیداری این مدت به همراه فشار روانی و فعالیت سنگین جسمانی تاب وتوانشان را سوزانده.صبح نیمه بارانی مدیران و روسای بخش ها و واحدهای مختلف با حضور خود در محل در جهت گشودن کلاف در هم تنیده دستورات خود را منعقد کردند. لیک در فرصت تنگ و پر تنش آنها که دستی در آتش دارند برای زیر آوارماندگان بر زمین و خاک وآهن چنگ می زنند.اینجا قربانیانی خفته اند که در جمهوری ترین خیابا

هرپدیده ای ذهنی است،معنایش مهم نیست.باید دید نزد ما چه مفهومی دارد!!!پرسه زدن در کوچه پس کوچه های این شهر، مرا به سمت شهرنگاری سوق داد و تردد هر روزه ام در مترو، سوژه های چالش برانگیزی برای مترونوشت و مترو گرافی رقم زد.اینجا فضایی است برای باهم بودن ما.بهتر است با حفظ حقوق نشر مطالب یکدیگر، از اعتماد هم لذت ببریم.استفاده از مطالب با نام (نگارنده و ذکر منبع) زیباتر است و حریم کسی را نه تهدید می کند و نه قانون را به چالش می اندازد.روزگارتان نامیرا